Կար մի տղա, որի անունը Մաքս էր;Մաքսը ուներ մեծ, շատ մեծ երազանք, այդ երազանքի համար նա արել էր ամեն բան, բայց նրա մոտ ոչինչ չեր ստացվում։ Նա պատրաստ էր նույնիսկ ստեղծել մոլորակ որտեղ կապրեին մարդիկ և ոչմի տխրություն և անհանգստություն չի լինի։ Երբ նրան փրձում էին համոզել, որ նա ևս մեկ անգամ փորձի և նրա մոտ կստացվի ապա նա պատասխանում էր չեմ կարողացել, չեմ կարողանում և երբեք չեմ կարողանա; Կար մեկուրիշ տղա որի անունը Գեղամ էր; Գեղամը սիրում էր մարդկանց վատություն անել և հերթը հասավ Մաքսին; Նա ցնակնում էր իմանալ թե ինչ երազանք ունի Մաքսը; Գեղամը կարողացավ իմանալ Մաքսի երազանքը դա սուպեր հերոս դառնալն էր, քանի, որ սուպեր հերոս դառնալու համար նա կստանար մի արձան որից աշխարհում մեկ հատ է, այդ արձանը վոսկուց է պատված բռլյանդե քարերով, այդ արձանի համար նա ամեն ամիս կստնար ավելիքան 80․000000 դոլար; Գեղամը կատարեց Մաքսի երազանք և այդ նորությունը ջղայնացրեց Մաքսին; Մաքսը որոշեց ևս մեկ անգամ փորձել սուպեր հերոս դառնալ մարտահրավեր նետել Գեղամին հաղթել և արձանը վերցնել իրեն և դա ատացվեց Մաքսի մոտ; Նա փոխեց այդ նախադասությունը և միշտ ասում է Կարողացել եմ, կարողանում եմ և միշտ կարողանալու եմ։