Մուտք
Հայաստանը գտնվում է Արևելքի և Արևմուտքի խաչմերուկում, ինչի պատճառով դարեր շարունակ եղել է հզոր պետությունների ուշադրության կենտրոնում։ Մ.թ.ա. 1-ին դարից սկսած, Հայաստանը հայտնվեց Հռոմեական և Պարսկական (սկզբում՝ Պարթևական, հետո՝ Սասանյան) կայսրությունների միջև։ Այս երկու կայսրությունները ձգտում էին վերահսկել Հայաստանը՝ նրա ռազմավարական դիրքի և կարևորության պատճառով։
Հիմնական մաս
Տիգրան Մեծի օրոք Հայաստանը դարձավ տարածաշրջանի ամենահզոր պետություններից մեկը։ Սակայն նրա մահից հետո երկիրը դարձավ Հռոմի և Պարսկաստանի շահերի բախման դաշտ։ Երկու կայսրությունները հաճախ միջամտում էին Հայաստանի ներքին գործերին, թագավորներ էին նշանակում կամ հեռացնում՝ ըստ իրենց շահերի։
387 թ․ Հայաստանը բաժանվեց Հռոմի և Պարսկաստանի միջև։ Արևմտյան Հայաստանը անցավ Հռոմին, իսկ արևելյանը՝ Սասանյան Պարսկաստանին։ Սասանյանները փորձեցին Հայաստանում տարածել զրադաշտականություն՝ ճնշելով քրիստոնեությունը։ Սակայն հայ ժողովուրդը դիմադրեց. 451 թ․ Ավարայրի ճակատամարտում Վարդան Մամիկոնյանի գլխավորությամբ հայերը հերոսաբար պաշտպանեցին իրենց հավատքը։ Չնայած ռազմական պարտությանը՝ հայերն ամուր մնացին իրենց հավատքին և մշակույթին։
Եզրակացություն
Հայաստանի ճակատագիրը՝ գտնվելով երկու հզոր կայսրությունների միջև, լի էր մարտահրավերներով։ Սակայն հենց այդ դժվարություններն էլ ձևավորեցին հայ ժողովրդի դիմադրողական ոգին։ Թեև քաղաքական անկախությունը հաճախ կորսվում էր, հայերն իրենց հավատքի, լեզվի և մշակույթի շնորհիվ կարողացան պահպանել իրենց ինքնությունը։ Այս պատմական փորձը ցույց է տալիս, որ նույնիսկ մեծ պետությունների ճնշման տակ փոքր ժողովուրդը կարող է պայքարել և գոյատևել։
Միլենա Կարապետյան բլոգ 