Հոմանիշներ

Գեղեցիկ-գեղանի,չքնաղ,սիրուն

Խելացի-իմաստուն,խոհեմ,բանիմաց

Ուշադիր-հոգատար,զգուշավոր,աչալուրջ,

Անիմաստ-անմիտ,անխորհուրդ,

Հոգի-շունչ,ոգի,անձ:

.Ընկերական քննարկում ՝ Ինչպես են անցնում իմ մայրենիիի դասերը, ին՞չ կավելացնեի կամ ի՞նչ կփոխեի ․․․

2.Գրել հոմանիշներով հարուստ նախադասություններ (հինգ հատ)

3. գրաբարի մասին

1. ա  և ո  տառերի գրության վերաբերյալ.

գրաբարով գրված այս նախադասությունը սովորել և գրել ժամանակակից մայրենիով․

Լավ է կոյր աչօք, քան կոյր մտօք:

և > նշաններից ո՞րը պիտի լինի աստղանիշի փոխարեն:

2ամբ․ 5/6 < 3ամբ․ 2/7

Ընտրիր խառը թվերից ամենամեծը:

• 2ամբ․ 3/120
• 3ամբ․ 1/160
• 1ամբ․ 17/80

Ընտրիր այն խառը թվերը, որոնք ընկած են 3ամբ․ 2/13-ի և 6ամբ․ 7/13-ի միջև:

• 4ամբ․ 5/13
• 5ամբ․ 4/13
• 2ամբ․ 9/13
• 7ամբ․ 10/13

Խառը թվերից ո՞րն է մեծ`

6ամբ․ 20/50 > 4ամբ․ 26/80

Համեմատիր 7ամբ․ 4/29  < 7ամբ․ 4/13 խառը թվերը:

Համեմատիր 114/7 անկանոն կոտորակը = 16ամբ․ 2/7 խառը թիվը:

Համեմատիր կոտորակները:

5/27<27/5

Համեմատիր խառը թվերը:

Տեղադրիր >, < կամ = նշանը:

12ամբ․ 3/44 < 12ամբ․ 5/33

214/7 անկանոն կոտորակը համեմատիր 30 բնական թվի հետ:

214/7 < 30

Տրված խառը թվերը դասավորիր աճման կարգով:

8ամբ․ 5/18;2ամբ․ 7/15;5ամբ․ 7/15;10ամբ․ 5/18;15ամբ․ 7/15;4ամբ․ 5/18

7/15;5/18;7/15;5/18;5/18;7/15

2.Տրված բառերից գտնել հոմանիշները ։ 

համեստ, հուզիչ, դեղձան, սնապարծ,

Հսկայական-վիթխարի

ողորկ-հարթ

դժվար-խրթին

հմայիչ-դյութիչ

ստերջ-անպտուղ

ծավի-բիլ

դրվատել-գովել

դատարկել-պարպել

տամուկ-խոնավ

ժողովել-հավաքել

3.Լրացնել բաց թողնված տառերը` Է կամ ե:

Միջօրե էր, աներևակայելի շոգ: Վարդգեսը, որ երկար տարիներ  չէր եղել հայրենի  գյուղում, նորեկի անհագուրդ հետաքրքրությամբ զբոսնում էր հարազատ վայրերում:  Վերելքներով ու վայրէջքներով ելևէջող  ճանապարհը ծանոթ էր նրան: Ահա երփներանգ դաշտերը, որ արածում են գոմեշների նախիրները։ Առօրեական հոգսերով, կարևոր և անէական հարցերով տարված  տասը տարի չէր այցելել մանկությանը բնօրրանը և այժմ դողրոցքով բռնվածի պես տենդագին  դիտում էր շուրջ բոլորը: 

Ընտրիր բոլոր կանոնավոր կոտորակները:

• 9/7
• 9/8
• 88/24
• 8/104
• 3/13
• 104/16
• 16/24
• 11/88

Ներկայացրու2 թիվը 5 հայտարարով կոտորակի տեսքով:

2=10/5

Ութ խնձորը պետք է հավասար բաժանել 9տղաների միջև (խնձորները միանման են):

Որքա՞ն կհասնի յուրաքանչյուրին:

Գրիր խառը թիվը՝ հինգ ամբողջ յոթ տասներեքերորդ:

5ամբ․ 7/15

Կոտորակը ներկայացրու բնական թվի տեսքով:

20/5=4

276/11=25ամբ․ 1/276

Քանորդը գրիր խառը թվի տեսքով՝

379:21=21ամբ․ 1/379

Ներկայացրու 5ամբ․ 8/12 խառը թիվը անկանոն կոտորակի տեսքով:

5ամբ․ 8/12=13/12

k-ի բերված արժեքներից ընտրիր այնպիսինները, որոնց դեպքում 35/43−k կոտորակը կանոնավոր է:

• 8
• 7
• 2
• 1
• 4
• 5
• 9
• 3
• 6

Լուծիր հավասարումը՝ 163−3/20=8

294/27+15=7

-ի բերված արժեքներից ընտրիր այնպիսինները, որոնց դեպքում 24−n20 կոտորակը անկանոն է:

• 2
• 7
• 1
• 9
• 6
• 5
• 8
• 3

1.Գտիր՝ 

30-ի 1/2-ը =15

2.Գտիր բնական թիվը, եթե նրա 1/10 -ը հավասար է 3 -ի:

Պատասխան՝ 30 թիվ

 -ն է:

3.Կարդա խնդիրը և որոշիր, թե ի՞նչ է պահանջվում գտնել՝ ամբողջի մասը, թե՞ ամբողջը տրված մասով:

Կաղամբը զբաղեցնում է 28մ2, ինչը կազմում է բանջարանոցի մակերեսի114−ը:Գտիր բանջարանոցի մակերեսը:

Ընտրիր ճիշտ պատասխանի տարբերակը:

• Պետք է գտնել ամբողջի մասը:
• Պետք է գտնել ամբողջը տրված մասով:

4.Ճանապարհի երկարությունը132կմ է: Ասֆալտապատել են ճանապարհի1/11-ը:

Հաշվիր, թե քանի՞ կմ են ասֆալտապատել:

Ընտրիր ճիշտ պնդումները:  

Ճանապարհի 1/11-ը 12 կմ է:

Ամբողջը հայտնի է:

Մարզադահլիճի երկարությունը 49 մ է: Գտիր դահլիճի լայնությունն ու բարձրությունը, եթե լայնությունը կազմում է երկարության 2/7 -րդ մասը, իսկ բարձրությունը՝ լայնության 1/2 -ը: 

49 x 2 : 7 = 14 14:2=7

Պատասխան՝

լայնությունը14 մ է, իսկ լայնությունը 7 մ է։

.Հոմանիշ և հականիշ բառեր։

Հոմանիշ են կոչվում մոտ իմաստ արտահայտող բառերը: Օրինակ՝

գագաթ-կատար

հովիկ-զեփյուռ

գեղեցիկ – սիրուն

տգեղ – անգեղ

պայծառ – լուսավոր

Հականիշ են կոչվում հակառակ իմաստ արտահայտող բառերը: Օրինակ՝

երկար-կարճ

խոշոր-մանր 

տանը շարունակել․․․

մութ – լույս

պինդ – փափուկ

մաքուր – կեղտոտ

գեղեցիկ – տգեղ

2. Խնդրում եմ կարդալ տեքստը և գտնել բնությունը բնութագրող բառերը․

Լռություն կա Կաքավաբերդի ավերակներում։ Միայն ձորի մեջ աղմկում է Բասուտա գետը, քերում է ափերը և հղկում հունի կապույտ որձաքարը։ Իր նեղ հունի մեջ գալարվում է Բասուտա գետը, ասես նրա սպիտակ փրփուրի տակ ոռնում են հազար գամփռներ և կրծում քարե շղթաները։

Պարիսպների գլխին բույն են դրել ցինը և անգղը։ Հենց որ բերդի պարիսպների տակ ոտնաձայն է լսվում, նրանք կռնչյունով աղմկում են, թռչում են բներից և ահարկու պտույտներ անում բերդի կատարին։ Ապա բարձրանում է քարե արծիվը, կտուցը կեռ թուր, մագիլները՝ սրածայր նիզակներ, փետուրները որպես պողպատե զրահ։

Կաքավաբերդի բարձունքի միակ ծաղիկը ալպիական մանուշակն է, ցողունը կաքավի ոտքի պես կարմիր, ծաղիկը ծիրանի գույն։ Քարի մոտ է բսնում ալպիական մանուշակը, պարիսպների տակ։ Արևից քարերը տաքանում են, և երբ ամպերը ծածկում են քար ու պարիսպ, մանուշակը թեքվում է, գլուխը հենում քարին։ Ծաղկափոշու մեջ թաթախված գունավոր բզեզին մանուշակը ճոճք է թվում, աշխարհը՝ ծիրանագույն բուրաստան։ Ակսել Բակունց՝ <<Ալպիական մանուշակ>>։

Ձոր,գետ,որձաքար,ծաղիկ,մանուշակ,ցողուն

3․ Վերհիշելով դ-թ,բ-փ,գ-ք,ձ-ց,օ-ո,է-ե ուղղագրությունը՝ լրացնում ենք բաց թողնված տառերը․

Այսպիսով՝

էներգիա, վրաերթ, երես, որևէ, մանրէ, էինք,վերելք, գետեզր,կիսաեփ,լայնէկրան,վայրէջք, երանգ, եզր:

1.Учебник стр. 23 упражнение 9

Употребите данные существительные со словом мой или моя. Запишите

в два столбика отдельно слова мужского и женского рода.

Лагерь –  мужского

букварь – женского

кровать –  женского

день – мужского

камень – мужского

конь – мужского

лошадь – женского

гость – мужского

рубль – мужского

календарь – мужского

жизнь – женского

словарь – мужского

медведь – женского

морковь – женского

2.Составь сочетания имен существительных со словами мой, моя, мое, укажи род.

Свеча, полотно, друг, взгляд, дочка, вьюга, ружье, озеро, кроссворд, жилище.

Свеча – моя

Полотно – мое

Друг – мой

Взгляд – мой

Дочка – моя

Вьюга – моя

Ружье – мое

Озеро – мое

Кроссворд – мой

Жилище – мое

3.Определи род существительных, запиши слова в три столбика. Над столбиками напиши :м.р., ж.р, ср.р.

Жидкость, кино, киносъемка, килограмм, рассада, питье, свет, поездка, новоселье, подъезд, троллейбус.ь

Жидкость – ж.р

Кино – ср.р.

Киносъемка – ж.р.

Килограмм – м.р.

Рассада – ж.р.

Питье – ср.р.

Свет – м.р.

Поездка – ж.р.

Новоселье – ср.р.

Подъезд – м.р.

Троллейбусь – м.рю

Ես ստեղծել եմ մի խաղալիք մեքենա, որը կարողանում է ամենինչ անել։

Օրինակ նա կարողանում է իր տիրոջ դասերը, անել, պարել, խոսալ ինչպես իրական մարդը։

Նա կարողանում է մեքենայից դառնալ տիկնիկ և տարբեր խաղալիքներ։

1.Բարի ուրբաթ սիրելիներ, խնդրում եմ տանը ավարտել <<Իմ ստեղծած խաղալիքը>> պատմությունը։

2.Լրացնել բաց թողնված տառերը․

աղջիկ, աղքատ, այսօր, առաջին, արգելել, երգ, արդար, արձակուրդ, բարձր, անօգնական, զարթնել, երջանիկ, երկներանգ, համբուրել, նուրբ, հագնել, ճամփա, ընդերցել, համերգ, տնօրեն, թագավոր, որսորդ, բախտ:

3.Հանգստյան օրերին կարդալ Հրանտ Մաթևոսյանի <<Գոմեշը>> պատմածքը ․

Սարի գլխին մի կտոր սպիտակ սառույց կար, սառույցի վերևը խանձարուրի կապերը լուռ քանդում էր մի փոքրիկ ամպ: Ամպի տակ հրճվում էր արտուտիկը, իսկ ամպի վրայով, նախիրների վրայով, բազեի, սարերի, ուրթերի ու անտառների վրայով ուրիշ աշխարհների մաքուր քամիները հուրհրալով տանում էին մի մեծ արև:

Խոտն այդտեղ չտեսնված համով էր, և հանդապահը հիմա-հիմա պիտի գար գոռար նախրի վրա՝ թե նրանք ինչու են ուտում համեղ խոտը, և նախիրն արածում էր ագահությամբ: Վայ թե վաղուց էին կշտացել, բայց հանդապահը չէր գալիս: Սառույցից մի հատ առու էր սկսվում ու գալիս գնում կովերի միջով: Կովերն ականջի ծայրով լսում էին, որ առուն կա: Խոտ էին ուտում, փորի տակ նրանց կրծերակները վարար-վարար կաթ էին տանում, և նրանք իրենց անընդհատ ասում էին՝ թե առուն կա:
Տաք բուրմունքի մեջ ընկղմված գոմեշն արածում էր մի ձորակում: Հովերն այդ ձորակից ոչ մի բուրում չէին տարել, որովհետև չէին մտել ձորակ: Նախիրը հիմա կարող էր գալ, տրորել ու կեղտոտել այդ ձորակը, դրա համար էլ գոմեշն արածում էր պոզահարելով ու սպառնալով: Մեկ էլ՝ խոտն անհամացավ, դարձավ ուղղակի չոր ծղոտ: Առվակը մոտիկ էր: Բայց մեջքն սկսեց պաղել: Ուրեմն ամպը բռնել էր արևի դեմը: Գոմեշն ուզեց ստվերը մեջքից թոթափել սարսռոցով, բայց կաշին կարծրանում էր նրա վրա: Գլուխը բարձր՝ գոմեշն սպասեց թե ինչ է լինելու հետո, և արյունը նրա երակներում դանդաղում ու ցամաքում էր, ապա դարձավ կպչուն, խցվեց ու կանգ առավ, իսկ աշխարհը խլանում ու հանգչում էր նրա ականջներում: Աշխարհը մեռել ու մթնել էր, հիմա ամպը պայթելու էր, պահ էին մտել հովը, արտույտը, առուն… մեկ էլ երակները լայնացան և արյունը վազեց վարար, հեշտ, քչքչոցով:
Գոմեշը ելավ ձորակից, և մշուշի մեջ գեղեցիկ էին կովերը, հեռաստանները, լուռ ամպը, բայց նախրի մեջ չկար մի ուրիշ գոմեշ: Արյունը տաքանում էր նրա մեջ, մանրիկ ցավով ու ջերմությամբ արթնացան սրունքները, իսկ ողնաշարն արդեն դուրեկան ցոլքերով ծակծկվում էր վզից մինչև պոչը: Նա ոտ փոխեց՝ որ գնա, կռվի կովերի ցուլի հետ, բայց տեսավ, որ չի ուզում գնալ, չարությունը հալվում ու դուրս է սահում իրենից:
Խոր լռության մեջ խոտերը թելը-թելին շղարշե բուրմունք էին հյուսում այդ կանաչ աշխարհի երեսով մեկ և բուրմունքի հետ հյուսվում էր մի քաղցր թախիծ:
Գոմեշը մռլնգաց:
Կովերը նայեցին՝ հանդապահը չէր, գոմեշն էր, մռլնգում էր: Կովերը շարունակեցին արածել անտեր փափուկ խոտի առատության մեջ, լավ ջրի մոտիկության, իրենց մետաքսե ցուլի ներկայության, կաթի վարար վազքի ու գոլ արևից իրենց պարարտ գոհության մեջ:
Գոմեշը ճանապարհվեց ուրթ: Կուրծը փաղաքշանքով հունցվում էր զույգ ոտի արանքում և գոմեշը գնում էր կթվելու նանին: Սարահարթի ուրթը ճոճվեց նրա հայացքի մեջ ու կորավ, ձորակում գոմեշը մի երկու բերան խոտ պոկեց ու մոլորվեց: Հա, գնում էր ուրթ: Իսկ ինչու է նախիրը դեռ արածում: Նախիրը կովեր են, ինքը մեկ հատիկ գոմեշ է – ա՛յսպե՜ս:
Նա կանգնեց վրանի դռանը, կանչեց ու սպասեց նանի դուրս գալուն:
– Եկել ե՞ս,– ասաց նանը:
– Էս օրը ճաշին էս ինչո՞ւ ես եկել,– ասաց նանը:
– Նախիրը հանդում՝ դու վեր ես կացել եկել:
– Դե լավ, որ եկել ես՝ արի կթեմ:
– Կուրծդ կիսատ՝ էս ո՞ւր ես եկել:
Կթվորը լավ չէր կթում, կուրծը ցավեցնում էր: Գոմեշը ծռեց պարանոցը, հոտ քաշեց՝ նանի հոտն էր, նանի ձայնն էր, բայց այս անգամ իսկի լավ չէր կթում: Գոմեշը տեսավ որ չի ուզում կթվել: Հեռու հեռաստաններից դենը, տաք մշուշների մեջ գոմեշների խմբեր են կանգնած և նրանցից մեկը անտառների ու ճանապարհների գլխով հղում է իր թախիծը սրան:
– Հը՜, Սաթիկ… նանիդ տրորում ես, էլ քեզ ո՞վ կկթի:
– Չէ, կաթ չես բերել, եղածն էլ չտվեցիր:
– Վույ, վույ, վույ, վույ, նանիդ տրորեցիր:
– Մինա՜ս… գոմեշն աչքիս մի տեսակ է երևում:
– Հա՜… գոմեշս ցուլ է ուզում:
– Գոմեշս ցուլ է ուզում: Հուլիս, օգոստոս, սեպտեմբեր… մարտ… մարտ, մայիս… լավ ժամանակ ես ծնելու: Ձագիդ բոխու տերև կտամ… կանաչ արև կլինի, մայիս կլինի…
Գոմեշը բլրի գլխին կանգ առավ ու Աստծու կանաչ աշխարհի վրայով նայեց հեռվի շեկ հովիտներին:
Աղվեսը մեռել էր ծերպերի մեջ լերկ մի տեղ՝ որպեսզի խոտերը չխանգարեն և երկնքի բազեն անպայման տեսնի նրա դին: Եվ այնքան ճիշտ էր մեռել աղվեսը, որ հովը քշում տանում էր նրա ագին:
Հեռուների շեկ հովիտներում մշուշների տակ գոմեշների շոգած խմբեր էին օրորվում և նրանց մեջ տաք ու զորեղ մեկը, գլուխը բարձր բռնած, իր կանչը հղում էր սրան: Գոմեշը մռլնգաց ու պոկվեց բլրի գլխից դեպի ձորը…
Էն ի՞նչ է անում, էն ի՞նչ է անում, էն ի՞նչ է անում էն անասունը,– վրա վազեց աղվեսը: Հազար ասի էդ անիծված տունն էդ փափուկ հողում չփորենք…