Տնային առաջադարանք մայրենի

1.Բարի ուրբաթ սիրելիներ, խնդրում եմ տանը ավարտել <<Իմ ստեղծած խաղալիքը>> պատմությունը։

2.Լրացնել բաց թողնված տառերը․

աղջիկ, աղքատ, այսօր, առաջին, արգելել, երգ, արդար, արձակուրդ, բարձր, անօգնական, զարթնել, երջանիկ, երկներանգ, համբուրել, նուրբ, հագնել, ճամփա, ընդերցել, համերգ, տնօրեն, թագավոր, որսորդ, բախտ:

3.Հանգստյան օրերին կարդալ Հրանտ Մաթևոսյանի <<Գոմեշը>> պատմածքը ․

Սարի գլխին մի կտոր սպիտակ սառույց կար, սառույցի վերևը խանձարուրի կապերը լուռ քանդում էր մի փոքրիկ ամպ: Ամպի տակ հրճվում էր արտուտիկը, իսկ ամպի վրայով, նախիրների վրայով, բազեի, սարերի, ուրթերի ու անտառների վրայով ուրիշ աշխարհների մաքուր քամիները հուրհրալով տանում էին մի մեծ արև:

Խոտն այդտեղ չտեսնված համով էր, և հանդապահը հիմա-հիմա պիտի գար գոռար նախրի վրա՝ թե նրանք ինչու են ուտում համեղ խոտը, և նախիրն արածում էր ագահությամբ: Վայ թե վաղուց էին կշտացել, բայց հանդապահը չէր գալիս: Սառույցից մի հատ առու էր սկսվում ու գալիս գնում կովերի միջով: Կովերն ականջի ծայրով լսում էին, որ առուն կա: Խոտ էին ուտում, փորի տակ նրանց կրծերակները վարար-վարար կաթ էին տանում, և նրանք իրենց անընդհատ ասում էին՝ թե առուն կա:
Տաք բուրմունքի մեջ ընկղմված գոմեշն արածում էր մի ձորակում: Հովերն այդ ձորակից ոչ մի բուրում չէին տարել, որովհետև չէին մտել ձորակ: Նախիրը հիմա կարող էր գալ, տրորել ու կեղտոտել այդ ձորակը, դրա համար էլ գոմեշն արածում էր պոզահարելով ու սպառնալով: Մեկ էլ՝ խոտն անհամացավ, դարձավ ուղղակի չոր ծղոտ: Առվակը մոտիկ էր: Բայց մեջքն սկսեց պաղել: Ուրեմն ամպը բռնել էր արևի դեմը: Գոմեշն ուզեց ստվերը մեջքից թոթափել սարսռոցով, բայց կաշին կարծրանում էր նրա վրա: Գլուխը բարձր՝ գոմեշն սպասեց թե ինչ է լինելու հետո, և արյունը նրա երակներում դանդաղում ու ցամաքում էր, ապա դարձավ կպչուն, խցվեց ու կանգ առավ, իսկ աշխարհը խլանում ու հանգչում էր նրա ականջներում: Աշխարհը մեռել ու մթնել էր, հիմա ամպը պայթելու էր, պահ էին մտել հովը, արտույտը, առուն… մեկ էլ երակները լայնացան և արյունը վազեց վարար, հեշտ, քչքչոցով:
Գոմեշը ելավ ձորակից, և մշուշի մեջ գեղեցիկ էին կովերը, հեռաստանները, լուռ ամպը, բայց նախրի մեջ չկար մի ուրիշ գոմեշ: Արյունը տաքանում էր նրա մեջ, մանրիկ ցավով ու ջերմությամբ արթնացան սրունքները, իսկ ողնաշարն արդեն դուրեկան ցոլքերով ծակծկվում էր վզից մինչև պոչը: Նա ոտ փոխեց՝ որ գնա, կռվի կովերի ցուլի հետ, բայց տեսավ, որ չի ուզում գնալ, չարությունը հալվում ու դուրս է սահում իրենից:
Խոր լռության մեջ խոտերը թելը-թելին շղարշե բուրմունք էին հյուսում այդ կանաչ աշխարհի երեսով մեկ և բուրմունքի հետ հյուսվում էր մի քաղցր թախիծ:
Գոմեշը մռլնգաց:
Կովերը նայեցին՝ հանդապահը չէր, գոմեշն էր, մռլնգում էր: Կովերը շարունակեցին արածել անտեր փափուկ խոտի առատության մեջ, լավ ջրի մոտիկության, իրենց մետաքսե ցուլի ներկայության, կաթի վարար վազքի ու գոլ արևից իրենց պարարտ գոհության մեջ:
Գոմեշը ճանապարհվեց ուրթ: Կուրծը փաղաքշանքով հունցվում էր զույգ ոտի արանքում և գոմեշը գնում էր կթվելու նանին: Սարահարթի ուրթը ճոճվեց նրա հայացքի մեջ ու կորավ, ձորակում գոմեշը մի երկու բերան խոտ պոկեց ու մոլորվեց: Հա, գնում էր ուրթ: Իսկ ինչու է նախիրը դեռ արածում: Նախիրը կովեր են, ինքը մեկ հատիկ գոմեշ է – ա՛յսպե՜ս:
Նա կանգնեց վրանի դռանը, կանչեց ու սպասեց նանի դուրս գալուն:
– Եկել ե՞ս,– ասաց նանը:
– Էս օրը ճաշին էս ինչո՞ւ ես եկել,– ասաց նանը:
– Նախիրը հանդում՝ դու վեր ես կացել եկել:
– Դե լավ, որ եկել ես՝ արի կթեմ:
– Կուրծդ կիսատ՝ էս ո՞ւր ես եկել:
Կթվորը լավ չէր կթում, կուրծը ցավեցնում էր: Գոմեշը ծռեց պարանոցը, հոտ քաշեց՝ նանի հոտն էր, նանի ձայնն էր, բայց այս անգամ իսկի լավ չէր կթում: Գոմեշը տեսավ որ չի ուզում կթվել: Հեռու հեռաստաններից դենը, տաք մշուշների մեջ գոմեշների խմբեր են կանգնած և նրանցից մեկը անտառների ու ճանապարհների գլխով հղում է իր թախիծը սրան:
– Հը՜, Սաթիկ… նանիդ տրորում ես, էլ քեզ ո՞վ կկթի:
– Չէ, կաթ չես բերել, եղածն էլ չտվեցիր:
– Վույ, վույ, վույ, վույ, նանիդ տրորեցիր:
– Մինա՜ս… գոմեշն աչքիս մի տեսակ է երևում:
– Հա՜… գոմեշս ցուլ է ուզում:
– Գոմեշս ցուլ է ուզում: Հուլիս, օգոստոս, սեպտեմբեր… մարտ… մարտ, մայիս… լավ ժամանակ ես ծնելու: Ձագիդ բոխու տերև կտամ… կանաչ արև կլինի, մայիս կլինի…
Գոմեշը բլրի գլխին կանգ առավ ու Աստծու կանաչ աշխարհի վրայով նայեց հեռվի շեկ հովիտներին:
Աղվեսը մեռել էր ծերպերի մեջ լերկ մի տեղ՝ որպեսզի խոտերը չխանգարեն և երկնքի բազեն անպայման տեսնի նրա դին: Եվ այնքան ճիշտ էր մեռել աղվեսը, որ հովը քշում տանում էր նրա ագին:
Հեռուների շեկ հովիտներում մշուշների տակ գոմեշների շոգած խմբեր էին օրորվում և նրանց մեջ տաք ու զորեղ մեկը, գլուխը բարձր բռնած, իր կանչը հղում էր սրան: Գոմեշը մռլնգաց ու պոկվեց բլրի գլխից դեպի ձորը…
Էն ի՞նչ է անում, էն ի՞նչ է անում, էն ի՞նչ է անում էն անասունը,– վրա վազեց աղվեսը: Հազար ասի էդ անիծված տունն էդ փափուկ հողում չփորենք…

Մայրենի

  1. գրաբարից թարգմանություն

Ողջույն սիրելի երեխաներ։Խնդրում եմ գրաբարով գրված հետևյալ ասույթները գրել  աշխարհաբարով․

  1. Վա՛յ որ պահէ զագահութիւն չար ի տան իւրում – վայ նրան, 
  2. ով չար ագահությունը իր տուն է տանում։

2.Մարգարէ յիւրում գաւառի պատիւ ոչ ունի – Մարգարեն իր գավառում պատիվ չունի։

2. Ածանցներ

Հայերենում կարող են լինել ածանցավոր բառեր: Ածանցավոր կոչվում են այն բառերը որոնք կազմված են որևէ արմատից և ածանցից: Ածանցը իմաստ չի արտահայտում, մասնիկ է, որը կարող է ավելանալ արմատի առջևից կամ վերջից և նրան նոր իմաստ հաղորդել: Ածանցները լինում են նախածանցներ և վերջածանցներ:

 Առաջադրանք ՝ հորինել փոքրիկ պատմություն արևի և լուսնի մասին ևայնտեղ  ցույց տալ ածանցավոր բառերը։

                                                                      Լուսինը և արևը

Մայրենի

Բարի կեսօր սիրելի դասընկերներ, արտագրե՛ք՝ տրված բառերը լրացնելով յա, իա, եա երկհնչյունները։

Հեք իա թ,  ակցիա,   բամյա , այյա-մ,  էներգիա,  Անդրիաս,  եղիամ,

էքսկուրսիա, խավյար,  կղզեակ,  Սուքիաս,  կրիա,   միլյարդ,  վայրիան,  Բենյամին,

մումյա,  Սիսյան,  փասյան,  միմյանց,  Արաքսյա, դաստիարակ,  լիարդ,  քիմյա,

օվկյանոս, անցյալ, Ազաեա-, Անանեա, Եղիա,  Երեմիա,  հեծյալ,

Զաքարյա, Մարիամ, Ամալյա,  Օֆելյա։

Իսկ այտեղ ըստ անհրաժեշտության գրեք յ տառը։

Կայուն, հաելի, Միքաել, զրոյական, էություն, նայել,   վաելել,

 էակ,   ատամնաբույժ, Ռաֆաել, միայն, պոեմ, պոետ,

միյասին, հիանալ, թեել, խնաել, հիյանալ, որդիական։

English Homework

Complete the sentences with the forms of to be in the present simple (am, is, are).

  1. I am at home.
  2. She is not at home in the morning.
  3. We are in the park.
  4. This is my new laptop.
  5. Our friends are on their summer holidays.
  6. Uncle George is a good football player.
  7. The dog is under the table.
  8. He is very funny.
  9. The shoes are white.
  10. You are right.
  11. Susan is good at tennis.
  12. They are in the house.
  13. His T-shirts are cool.
  14. My sister is a good swimmer.
  15. She is in Italy.

Change the verb into the correct form:

1. London  is in England.
2. The summer  is hot.
3. She  drives very well.
4. They open the store at 8:00.
5. Linda  is a very pretty girl.
6. I had several jobs.
7. Water is boiling at 100 degrees.
8. Water is freezing at 0 degrees.
9. My sister speaks English.
10. He  have a big apartment.
11. A triangle  have three corners.
12. My birthday  is in June.
13. Books are pages.
14. Dogs  are good friends.
15. I  am working hard.

Մայրենի

  1. գրաբարից թարգմանություն

Ողջույն սիրելի երեխաներ։Խնդրում եմ գրաբարով գրված հետևյալ ասույթները գրել  աշխարհաբարով․

1. Վա՛յ որ պահէ զագահութիւն չար ի տան իւրում

2.Մարգարէ յիւրում գաւառի պատիւ ոչ ունի

2. Ածանցներ

Հայերենում կարող են լինել ածանցավոր բառեր: Ածանցավոր կոչվում են այն բառերը որոնք կազմված են որևէ արմատից և ածանցից: Ածանցը իմաստ չի արտահայտում, մասնիկ է, որը կարող է ավելանալ արմատի առջևից կամ վերջից և նրան նոր իմաստ հաղորդել: Ածանցները լինում են նախածանցներ և վերջածանցներ:
 Առաջադրանք ՝ հորինել փոքրիկ պատմություն արևի և լուսնի մասին ևայնտեղ  ցույց տալ ածանցավոր բառերը։

Բառերը տարբեր կազմություն ունեն

Օրինակ ամպիկ,անպանման,ամպածածկ բառերը, եթե համեմատենք կտեսնենք , որ նրանք տարբեր կազմություն ունեն, բայց բոլորն ունեն ամպ արմատը; Բառի միուս մասը կոչվում է ածանց; Ածանց աըն մասնիկը որը բառին միանում է սկզբից կամ վերջից։

Գրել տաս նախաճանց և վերջածանց բառեր։

Նախածանց -անտուն, անգույն, դժբախտ, չկամ, դժգույն, անպետք, ապերախտ, մակբայ, տհաճ, ստորերկրյա:

Վերջածանց – շնիկ, մսանոց, ուրախություն, տնային, աշակերտական, հմայիչ, հնություն, խմորեղեն, այլմոլորակային, ձավարեղեն: