Խիղճը

Կար-չկար, մի աղջիկ կար, նրանց ընտանիքը աղքատ էր։ Նրա հայրը մի օր նրա հետ գնաց քաղաք մի մարդու մոտ ծառ աշխատելու, իսկ այդ մարդը շատ չար էր և աշխատացնում էր անդադար, ոչ կերակրում էր ոչ էլ հագուստ տալիս։ Խիղճը դա մի բան է , որ եթե մարդ կամ կենդանի ինչ որ նեղության մեջ է դու նրա վրա ուշադրության չես դաձնում և թողնում ես նեղության մեջ այսինքն այդ մարդը խիղճ չունի, իսկ եթե դու նրան ոգնում ես դա նշանակում է , որ դու խիղճ ունես։