1200 : 300 =4
2500 : 50 =50
6300 : 90 = 70
42000 : 700 =60
56000 : 80 =700
3600 : 90 =40
256 x 7 = 200 x 7 + 50 x 7 + 6 x 7=1792
3694 x 3 =3000×3+600×3+90×3+3×3=11082
1420 x 5 =1000×5+400×5+20×5= 7100
3450 x 4 = 3000×4+400×4+50×4=13800
2145 x 6 = 2000×6+100×7+40×7+5×6=12870
3748 x 2 =3000×2+700×2+40×2+8×2=7496
20451 – քսան հազար չորս հարյրուր հթսուն մեկ
35740 – երեսուն հին հազար յոթ հարյուր քարասուն
30045 – երեսուն հազար քարասունհինգ
64009 – վաթսուն չորս հազար ինը
300474 –երեսուն հազար չորս հարյուր յոթանասունչորս
Վերադառնալով Անգլիա՝ ես ինձ խոսք տվի, որ այլևս ոչ մի ճանապարհորդություն չկատարեմ, բայց մի շաբաթ էլ չանցավ, որ պետք եղավ կրկին ճանապարհ ընկնել:
Բանը այն է, որ միջին տարիքի իմ մի հարուստ ազգականի խելքին չգիտեմ ինչու փչել էր, իբրև թե աշխարհում գոյություն ունի այնպիսի երկիր, ուր հսկաներ են ապրում:
Նա ինձ խնդրեց անպատճառ գտնել այդ երկիրը և փոխարենը խոստացավ մեծ ժառանգություն թողնել ինձ: Նա հսկաներին տեսնել շատ էր ուզում:
Ես համաձայնեցի, նավը սարքավորեցի, և ճանապարհ ընկանք դեպի Հարավային օվկիանոսը:
Ճանապարհին ոչ մի զարմանալի բանի չպատահեցինք, բացի մի քանի թռչող կանանցից, որոնք թիթեռների պես օդում ճախրում էին:
Բայց տասնութերորդ օրը սարսափելի փոթորիկ սկսվեց:
Քամին այնքան ուժեղ էր, որ մեր նավը բարձրացրեց ջրից և բմբլի պես քշեց օդով:
Շարունակ բարձրացնում էր ու բարձրացնում:
15495 -10000+5000+400+90+5
35410 -30000+5000+400+10
64600 -60000+4000+600
97801 – 90000+7000+800+1
654187 – 600000+50000+4000+100+80+7
485950 – 400000+80000+5000+900+50
| Նախորդը | Թիվը | Հաջորդը |
| 48099 | 480.100 | 480101 |
| 367.314 | 367.315 | 367.316 |
| 249.989 | 249.990 | 249.991 |
| 767.598 | 767.599 | 767600 |
| 509.905 | 509906 | 509907 |
| 999997 | 999998 | 999.999 |
Ответить на вопросы.
1.Что понял барон, увидев оленя и дерево у него на голове?Барон падумал-
Я сразу догадался, что это дерево выросло из той маленькой косточки, которая в прошлом году послужила мне пулей.
2.Какие эмоции вы испытали во время чтения? (смех, удивление, радость).Удивление.
3.
А.Почему у оленя, которого встретил барон, между рог росла вишня?
Б.Что купил главный герой по дороге?
В.Кого встретил в лесу барон Мюнхгаузен?
Иду я как-то по лесу и угощаюсь сладкими, сочными вишнями, которые купил по дороге.
Косточка попала ему в лоб и не причинила никакого вреда.
Я сразу догадался, что это дерево выросло из той маленькой косточки, которая в прошлом году послужила мне пулей.
Հեղինակ՝ Էրիխ Ռասպե
«Բարոն Մյունխհաուզենի» արկածները գրքից
Պատերազմում, իհարկե, իմ քաջությամբ աչքի ընկա և թշնամու վրա հարձակվելիս ամենից առաջ ես էի գնում:
Մի անգամ տաճիկների հետ կատաղի կռիվ ունենալուց հետո, մենք գրավեցինք թշնամու բերդը: Ես առաջինը մտա այդ բերդը և, դուրս քաշելով բոլոր տաճիկներին, փրփրած ձիս քշեցի դեպի աղբյուրը՝ ջուր տալու: Ձին ջուրը խմում էր և ոչ մի կերպ չէր կարողանում իր ծարավը հագեցնել: Անցավ մի քանի ժամ, բայց ձին աղբյուրից չի կտրվում: Սա ի՞նչ հրաշք է: Ես ապշեցի: Բայց հանկարծ իմ հետևից ջրի արտասովոր ձայն լսեցի:
Ես նայեցի և զարմանքից քիչ մնաց, որ ձիուց ընկնեմ:
Բանից դուրս եկավ, որ ձիուս հետևի մասը կտրված է և ջուրը, որ խմում էր, ազատ կերպով ետևից թափվում է՝ փորումը չի մնում: Այդ պատճառով ետևիս մի մեծ լիճ էր գոյացել:
Ես ապշեցի: Ինչ տարօրինակ բան է:
Բայց այդ ժամանակ զինվորներիցս մեկը մոտեցավ ինձ և հանելուկը պարզեց:
Երբ ես հետևելիս եմ եղել թշնամիներին և բերդն եմ մտել, տաճիկները հենց այդ վայրկյանին բերդի դուռը փակել են և ձիուս կեսը կտրել: Կարծես կես են արել: Ետևի մասը միաժամանակ մնացել է դարպասի մոտ, աքացիներով ցրել տաճիկներին, հետո վազել մոտիկ դաշտը:
| Թիվը | Մոտակա տասնյակը | Մոտակա հարյուրյակը | Մոտակա հազարյակը |
| 5481 | 5490 | 5500 | 6000 |
| 41892 | 41890 | 41900 | 42000 |
| 60147 | 60150 | 60200 | 61000 |
| 24100 | 24110 | 24200 | 25000 |
| 348341 | 348350 | 348400 | 349000 |
| 759217 | 759220 | 759300 | 759000 |
ԱՐՏԱՍՈՎՈՐ ԵՂՋԵՐՈՒՆ
Ասենք ինձ հետ ավելի հրաշք բաներ են պատահել:
Գնում եմ մի անգամ անտառով և անուշ անում ճանապարհին գնած քաղցր բալը:
Հանկարծ մի եղջերու դուրս եկավ: Ամրակազմ, գեղեցիկ, ճյուղավոր պոզերով մի եղջերու:
Իսկ ինձ մոտ՝ ոչ մի գնդակ:
Եղջերուն հանգիստ կանգնել, նայում էր ինձ. Կարծես գիտեր, որ հրացանս դատարկ է:
Բախտիցս մոտս մի քանի բալ էր մնացել, և ես հրացանս բալի կորիզով լցրի: Այո՛, այո՛, մի ծիծաղեք: Հրացանս լցրի սովորական կորիզով:
Հրացանը թնդաց, բայց եղջերուն միայն գլուխը թափահարեց:
Կորիզը կպավ ճակատին և ոչ մի վնաս չտվեց: Մի վայրկյանում նա անհետացավ թավ անտառում: Ես շատ ափսոսացի, որ այդպիսի գեղեցիկ կենդանուն ձեռիցս բաց թողի: Մի տարի հետո ես նորից որսի էի գնացել: Իհարկե, այդ ժամանակ ես բալի կորիզի պատմությունը բոլորովին մոռացել էի:
Ինչպե՜ս զարմացա, երբ անտառի խորքից ուղիղ դեմս դուրս եկավ մի հրաշալի եղջերու՝ պոզերի արանքին մի մեծ բալենի: Հավատացեք, որ շատ հրաշալի էր. ամրակազմ եղջերու՝ գլխին մի մեծ ծառ:
Իսկույն գլխի ընկա, որ այդ ծառը բուսնել է բալի այն փոքրիկ կորիզից, որով անցյալ տարի ես հրացանս լցրել և արձակել էի եղջերվի վրա:
Այս անգամ գնդակի պակասություն չունեի: Նշան բռնեցի, արձակեցի, և եղջերուն անկենդան գետնին ընկավ:
Այդպիսով, մի զարկից միանգամից ստացա և՛ տապակած միս, և՛ բալի կոմպոտ, որովհետև ծառը ծածկված էր խոշոր, հասուն բալերով:
Պետք է խոստովանեմ, որ այլևս այդպիսի համեղ բալ էլ կյանքումս չեմ կերել:
Միլենա Կարապետյան բլոգ 